Hester Knibbe

Op witte pantoffels komt ze de trap af. Ach, hebben we een afspraak? Nou, ik heb wel even tijd hoor. Wacht, ik trek even schoenen aan. Het werd een prachtig gesprek. Hester Knibbe formuleert zorgvuldig, wijs en warm.

Dit verscheen in Gers! Magazine #9:

Hester Knibbe (1946) won met haar laatste bundel Archaïsch de dieren de VSB Poëzieprijs 2015. Kort daarvoor werd ze benoemd tot de nieuwe stadsdichter van Rotterdam.

´Ik wil als stadsdichter poëzie zichtbaarder maken in de stad. Vroeger had je op perrons bij de RET Gedicht aan de reiziger. Dat wil ik dólgraag weer terug hebben. Mijn eerste stadsgedicht Laden en lossen heeft al in een aantal cafés gehangen. Dat is aardig. Straks is het 4 mei, dodenherdenking. Dan krijgen middelbare scholieren ansichtkaarten met een gedicht. Daarin leg ik uit dat het overlijden van iemand, de tragiek daarvan, voor iedereen hetzelfde is. Een verlies is gewoon een verlies, onafhankelijk van kleur en ras en weet ik wat allemaal.

´Ik wil dat mijn poëzie het individuele, het tijdelijke en het plaatselijke overstijgt. In Rotterdam kan dat. Hier kan ik ruim schrijven omdat ik Rotterdam zie als een onderdeel van de wereld. Een belángrijk onderdeel van de wereld. Met ál die nationaliteiten. Rotterdam staat open. Via die zee, naar alle andere continenten. Mijn poëzie is dus niet per se Rotterdams. Ik wil het niet klein houden. Rotterdam is veel meer. Rotterdam is de wereld.

Meer info over het Rotterdams stadsdichterschap vind je via de bibliotheek.

Hester Knibbe, stadsdichter van Rotterdam


Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *