Recht is zijn rug en recht is de lijn waarlangs hij loopt. Hij komt tot heel dichtbij en luistert zichtbaar aandachtig naar mijn naam. Zijn blik is mild en indringend. Job Cohen has arrived. Daar kan geen misverstand over bestaan. Hij vult zijn grote werkkamer en valt samen met zichzelf.

Ik leg uit wat de bedoeling is, met welke camera´s ik ga schieten en wat ik van hem verwacht. Hij vindt het allemaal best, laat zich gemakkelijk regisseren. Dit is één van de drukste mannen van Nederland, maar hij wekt de indruk op de veranda te zitten met een wijntje.

Na de laatste klik is hij meteen weer weg. Een ambtenaar praat hem snel bij voor de volgende vergadering. Hij is dus echt druk. Ik pak mijn flitsers in en kijk nog één keer rond. Zijn e-mailprogramma staat open. Zal ik…?