Hans Reitzema Photography » Hasselblad

Alexa | getemd

Hans Reitzema — Fri, 03 Dec 2010 23:22:44 +0000

Alexa | langzaam warm worden

De dag is lang en koud. Een gure herfstwind heeft het strand meedogenloos leeg geblazen. Als een gekooide tijger werkt ze mee. Ze buigt haar hoofd, neigt haar blik, plooit haar lijf zoals de fotograaf het wil.

Maar eigenlijk wil ze springen, rennen, dansen. Omdat het koud is, maar ook omdat ze hier is. Maar vooral omdat ze is zoals ze is. En het mag niet. Ze moet stilstaan, zodat ik scherp kan stellen.

Nu is ze getemd. Moe en door en door koud. Ze heeft thee besteld om zich aan te warmen. Nog één keer laat ze het gefilterde herfstlicht toe. Ik meet snel het licht, maar maak een fout. Van deze allerlaatste foto weet ik even later zeker dat hij mislukt zal zijn. Maar als fouten zo uitpakken, wil ik er niet van leren.

Stad van weke steen

Hans Reitzema — Fri, 11 Dec 2009 17:02:58 +0000

Rotterdam. Stad van weke steen. Nee, het gaat nu eens niet om het keiharde beton dat al zes decennia uit de as van de verwoeste stad verrijst.

Welja, denk maar aan de laatste beige druppel Nespresso die een krater slaat in het schuimkraagje en zo prachtig vertraagd weer terugzweeft richting George Clooney: het gaat niet om die druppel, het gaat om de koffie.

Rotterdam is voor mij niet de stad van beton, de stad vol graffiti en criminaliteit of de stad vol tegenstellingen. Rotterdam is een stroom en zacht als het water van de Maas die als een levensader energie door de stad pompt.

De foto is er één uit een serie stadsgezichten. Záchte stadsgezichten. Stad van weke steen. Hier stroomt de Schie langs een aanlegsteiger.

Coverfoto nieuw boek Job Cohen

Hans Reitzema — Wed, 23 Sep 2009 12:44:44 +0000

Recht is zijn rug en recht is de lijn waarlangs hij loopt. Hij komt tot heel dichtbij en luistert zichtbaar aandachtig naar mijn naam. Zijn blik is mild en indringend. Job Cohen has arrived. Daar kan geen misverstand over bestaan. Hij vult zijn grote werkkamer en valt samen met zichzelf.

Ik leg uit wat de bedoeling is, met welke camera´s ik ga schieten en wat ik van hem verwacht. Hij vindt het allemaal best, laat zich gemakkelijk regisseren. Dit is één van de drukste mannen van Nederland, maar hij wekt de indruk op de veranda te zitten met een wijntje.

Na de laatste klik is hij meteen weer weg. Een ambtenaar praat hem snel bij voor de volgende vergadering. Hij is dus echt druk. Ik pak mijn flitsers in en kijk nog één keer rond. Zijn e-mailprogramma staat open. Zal ik…?

Prachtige portretten voor KAAT

Hans Reitzema — Wed, 09 Sep 2009 16:23:12 +0000

: Coverfoto: Mohamed Bibi by Hans Reitzema, 2009

KAAT is een nog jonge Rotterdamse glossy over kunst en economie. Het Centrum Beeldende Kunst laat KAAT uitgeven door Trichis Publishing.

Ik fotografeerde kinderen van gastarbeiders die vertellen over de beoogde komst van het monument voor de gastarbeider in Rotterdam. Mooie mensen vol verhalen over hoe hun ouders in de jaren ´60, ´70 en ´80 voor werk of liefde naar Nederland kwamen:

“In de vierde editie vertellen kinderen van gastarbeiders (prachtig geportretteerd in zwartwit door Hans Reitzema) wat ze vinden van het toekomstige monument voor de gastarbeider dat in Rotterdam Zuid komt te staan.” (bron: Trichis.nl)

KAAT is te koop bij het CBK en in de Rotterdamse boekhandels.

Veiligheid

Hans Reitzema — Fri, 05 Jun 2009 11:38:33 +0000

Arjan Korthout - Maassluis

Een dag na de Europese Verkiezingen probeert de zon het toch. Maar het wil niet echt lukken met dat schijnen. Te veel donkere wolken gooien roet in het eten en zelfs regen op het land.

Wilders voelt zich gesteund en roept om het hardst dat iedereen op moet stappen. Het is ondanks de verkiezingsuitslag toch een beetje een sneu tafereel. En nu moet hij ook nog vier mensen afvaardigen naar het instituut waar ze zo fel op tegen zijn. Het gevoel van triomf maakt nu binnen zijn club snel plaats voor angst: welke vier zijn de lul?

De gelukkige achterblijvers gaan in de grote steden jagen op Marokkaans tuig. De enige gewenste uitkomst van die klopjacht is dat tuig terug te sturen naar het land van herkomst. Zouden ze bij de PVV wel beseffen dat die jochies – mocht het al tuig zijn – ondanks hun moeilijke achternamen geboren en getogen Nederlanders zijn?

Vandaag fotografeer ik de gemeentesecretaris van Maassluis voor - o, gunstige speling van het lot - het orgaan van de Veiligheidsregio Rotterdam-Rijmond. Maassluis is groen en de zon breekt door. Probeert de kosmos mij duidelijk te maken dat mijn groene én linkse stem zo slecht nog niet was?