Rotterdam. Stad van weke steen. Nee, het gaat nu eens niet om het keiharde beton dat al zes decennia uit de as van de verwoeste stad verrijst.

Welja, denk maar aan de laatste beige druppel Nespresso die een krater slaat in het schuimkraagje en zo prachtig vertraagd weer terugzweeft richting George Clooney: het gaat niet om die druppel, het gaat om de koffie.

Rotterdam is voor mij niet de stad van beton, de stad vol graffiti en criminaliteit of de stad vol tegenstellingen. Rotterdam is een stroom en zacht als het water van de Maas die als een levensader energie door de stad pompt.

De foto is er één uit een serie stadsgezichten. Záchte stadsgezichten. Stad van weke steen. Hier stroomt de Schie langs een aanlegsteiger.