Als gezin, werk, studie, vrienden en sport om [...]]]> Vraag me niet hoe het komt, maar ik zit in een scharnierpunt in mijn leven. Of dit nou helemaal de waarheid is weet ik niet, maar het leek me plots zo´n mooie uitdrukking. Dus for argument´s sake: ik ben zó ontzettend aan het scharnieren!

Scharnieren met volle overgave

Als gezin, werk, studie, vrienden en sport om voorrang strijden in je leven weet je genoeg: tijd om te scharnieren. Vaak hoor je van mensen dat ze achteraf constateren dat ze in een scharnierpunt van hun leven hebben gezeten. Ik zeg: kom op man, je scharniert of je scharniert niet. Doe het tenminste met volle overgave!

Dus ik scharnier en als ik scharnier dan scharnier ik met volle overgave! Het is dus gewoon live aan de gang, dat scharnieren en ik ben er zelf bij. Maar hoe het verder officieel precies werkt weet ik ook niet. Ik improviseer dus maar wat.

Ik laat nu even alles uit mijn handen vallen. Dát is een mooi gevoel! Ik loop ´s ochtends mijn studio in, kijk tevreden naar een leeg to-do-lijstje en een lege agenda en ga gewoon klooien. Beetje pielen met camera´s, verzinnen voor wat voor klanten ik eigenlijk wil werken, verzinnen waar het met mijn fotografie heen moet, een beetje nadenken over nieuwe projecten en dat alles met de iPod keihard door de speakers…

En dan lekker op tijd weer naar huis. Kind naar bed brengen. Hardlopen. Wéér hardlopen. Een goed boek lezen. Welja, nog een keer hardlopen. Glaasje whisky als beloning. Scharnieren met volle overgave. Ik kan het iedereen aanraden.